Weet jij dat de “kleine”in jezelf de boel overneemt?

Lukt het niet geduldig en aardig te blijven?

Blijft de “kleine” in jezelf de boel overnemen waardoor het maar niet lukt geduldig en aardig te blijven?
Wanneer je het gevoel hebt dat je kind je aan het uitproberen is of je onderuit wil halen valt het niet mee om evenwichtig te reageren. Goed naar de behoefte van het kind kijken is er dan meestal niet meer bij.
Als vanzelf voel jij je dan weer een klein kind. ( zonder dat je dit door hebt) Met de bijbehorende gevoelens van machteloosheid, eenzaamheid, boosheid. En je gedraagt je dan ook vanuit die beperkte mogelijkheden die een klein kind heeft. Als jij vervelend doet doe ik het terug. En je denkt op een kinderlijke manier. Je doet het om mij te pesten.

Overdreven?

Nee. Let maar eens op hoe vaak ik, jij en anderen reageren en praten alsof wij weer een klein kind zijn. Dat overkomt ons gewoon. Meestal is het dan niet meer mogelijk om respectvol, open en evenwichtig op je kind, je partner, je collega te reageren.
Later voel je jezelf schuldig en kom je in een soort aanval en verdediging naar jezelf terecht.

Hoe kom ik dan uit mijn kind reactie?

Het is dus zaak je zo snel mogelijk weer “groot” te voelen en groot te denken.
Stel jezelf vragen?
* Ken ik dit gevoel van vroeger?

*Wat voel ik dan?

Stop met het gedrag vanuit de “ kleine” in jezelf en sta het oude gevoel toe.
Je zult zien dat je daarna wel in staat bent om het gedrag van je kind volwassen en efficiënt aan te pakken.
Iets wat gewoon niet lukt als je overgenomen wordt door je eigen kind gevoelens.

Wat heeft mijn kind nodig van mij?

Het uitprobeer gedrag van je kind vraagt om jouw volwassen gedrag.
Het help enorm als je de gevoelens van je kind serieus neemt. Als je zijn beleving erkent. Door te vertellen wat je waarneemt en te vragen of dit klopt doe je dat. Ik denk dit… klopt dat?Je kind heeft troost nodig voor de pijn die het voelt. En jij geeft jezelf alsnog de troost die je vroeger nodig had. Oude pijn doorvoelen brengt je dichter bij jezelf.

Is dit makkelijk te leren?

Dat hangt er vanaf of je jezelf al toestaat kwetsbaar te mogen zijn.  Brenée Brown schreef het inspirerende boek de kracht van kwetsbaarheid. Paradoxaal genoeg worden wij juist door het toe-eigenen van onze vaak kwetsbare geschiedenis, krachtiger.

Het kan ook nog lastig voor je zijn oude gevoelens toe te laten omdat dit direct schuldgevoel oproept.  Een moeder omschreef het zo:” ik heb een gelukkige jeugd gehad, ik voel me zo ondankbaar” Het is dan belangrijk om te weten dat iedereen met kwetsuren en onvervulde behoeften uit het verleden zit. Het gaat dan ook niet om het veroordelen van je ouders maar om de gevolgen te integreren in je leven.

Wil je evenwichtig op het lastige gedrag van je  kind reageren?

meld je aan voor de gratis doorbraaksessie

 

 

Sluit Menu